છત્રી કાપડનો વિકાસ

છત્રીના કાપડે ઘણો આગળ નીકળી ગયો છે ખરું ને?

ચાલો જૂના દિવસોથી શરૂઆત કરીએ - તાંગ-સોંગ રાજવંશથી લઈને 1980 ના દાયકા સુધી ઓઇલક્લોથ વોટરપ્રૂફિંગ માટે લોકપ્રિય હતું. તે પહેલાં વસંત અને પાનખર સમયગાળામાં "ડેંગ" નામની આદિમ છત્રી જેવી વસ્તુઓ હતી પરંતુ ઓઇલક્લોથ એ પ્રથમ વાસ્તવિક પરિપક્વ વોટરપ્રૂફ ફેબ્રિક હતું.

તે શુદ્ધ કપાસના કેનવાસને ટુંગ તેલમાં ઉકાળીને બનાવવામાં આવ્યું હતું (યુઆન રાજવંશના કપાસના તેજી પછી), જેણે એક ચુસ્ત વોટરપ્રૂફ સ્તર બનાવ્યું. આ છત્રીઓમાં વાંસની ફ્રેમ મજબૂત અને પવન પ્રતિરોધક હતી, પરંતુ માણસ, તે ભારે હતી અને વહન કરવામાં સરળ નહોતી.

પછી ૧૯૮૦ના દાયકામાં પોલિએસ્ટર અને પોંજી આવ્યા, અને તેણે બધું જ બદલી નાખ્યું! પોલિએસ્ટરની શોધ ૧૯૪૦ના દાયકામાં થઈ હતી - તે હલકું, ફોલ્ડ કરી શકાય તેવું અને વોટરપ્રૂફ છે. તેને સ્ટીલ ફ્રેમ સાથે જોડી દો, અને ફોલ્ડ કરી શકાય તેવી છત્રીઓ ખૂબ જ લોકપ્રિય બની.

રિસાયકલ કરેલ RPET જેવી પર્યાવરણને અનુકૂળ વસ્તુઓ, ગ્રાફીન અથવા નેનો-વોટરપ્રૂફિંગ જેવી શાનદાર તકનીક, અને જૂની હસ્તકલાને નવી તકનીક સાથે મિશ્રિત કરવી - આ બધું દર્શાવે છે કે આપણે પ્રકૃતિ સાથે કામ કરતી વખતે કેવી રીતે નવીનતા લાવતા રહીએ છીએ.

તે કાપડનો ઉપયોગ સીધા-હેન્ડલ અને ફોલ્ડેબલ છત્રીઓમાં થાય છે, પરંતુ તે ગરમી અથવા સૂર્યપ્રકાશને સારી રીતે ટકી શકતા નથી, તેથી જ તેઓએ કોટિંગ્સ પર કામ કરવાનું શરૂ કર્યું.